
به گزارش خبرنگار تابناک در استان همدان، «از کنار اکثر خیابان ها و معابر که رد میشوم، مدام حواسم به اطرافم است که ناگهان یک سگ به سمتم نیاید.» این جمله یکی از شهروندانی است که از تجربه خود در مواجهه با سگهای بدون کنترل در فضاهای عمومی میگوید؛ موضوعی که برای برخی شهروندان به دغدغهای روزمره تبدیل شده است.
این روزها در برخی معابر، پارکها و فضاهای عمومی، حضور سگها و دیگر حیوانات خانگی بیشتر از گذشته به چشم میخورد. برای بعضی افراد، نگهداری از حیوان خانگی بخشی از سبک زندگی است، اما برای گروهی دیگر، حضور حیوانات در محیطهای عمومی بدون رعایت برخی ملاحظات، با ترس، نگرانی و سلب آرامش همراه شده است.
یکی از شهروندان میگوید: «من از سگ میترسم. ممکن است صاحبش بگوید حیوانش آرام است و کاری ندارد، اما من این را نمیدانم. وقتی یک سگ بزرگ بدون فاصله از کنارم رد میشود، واقعاً احساس امنیت نمیکنم.»
مادر یکی از کودکان نیز درباره تجربه خود در پارک میگوید: «بچهها برای بازی به پارک میآیند، اما گاهی حیوانی بدون کنترل در همان محدوده حضور دارد. بچه ممکن است از روی کنجکاوی نزدیک شود یا بترسد و واکنش نشان دهد. به نظرم باید محل و نحوه حضور حیوانات در فضاهای عمومی مشخص باشد.»
برخی شهروندان تأکید دارند که مشکل آنها صرفاً با اصل نگهداری حیوان خانگی نیست، بلکه بیشتر به نحوه حضور حیوان در محیط عمومی مربوط میشود.
یکی از شهروندان میگوید: «اگر کسی حیوان خانگی دارد، مسئولیتش را هم باید بپذیرد؛ حیوان را کنترل کند، اجازه ندهد وارد محدوده بازی کودکان شود و آرامش و حریم بازی کودکان را زیر سوال ببرند. همچنین فضولاتش را در خیابان و پارک رها نکند.»
موضوع آلودگی محیطی نیز یکی دیگر از گلایههای شهروندان است. برخی از آنها معتقدند رها شدن فضولات حیوانات در پیادهروها و فضای سبز، علاوه بر ایجاد منظره نامناسب، میتواند برای کودکان و دیگر افرادی که در این محیطها تردد میکنند، مشکل ایجاد کند.

در میان صحبتهای شهروندان، یک نکته مشترک بیشتر از همه تکرار میشود؛ اینکه فضای عمومی باید برای همه قابل استفاده باشد.
یک شهروند میگوید: «ممکن است یک نفر حیوان خانگیاش را خیلی دوست داشته باشد و از بودنش لذت ببرد، اما این علاقه نباید باعث شود فرد دیگری نتواند با خیال راحت در پارک قدم بزند یا بچهاش را برای بازی به پارک ببرد.»
در کنار سگها، حضور برخی حیوانات دیگر نیز در شرایط نامناسب میتواند برای شهروندان ایجاد مزاحمت کند؛ از سر و صدای حیوانات گرفته تا آلودگی محیط و نگهداری غیربهداشتی.
شهروندان در گفتوگوهای خود بیش از آنکه خواستار ایجاد محدودیت برای نگهداری حیوانات باشند، بر رعایت مسئولیتپذیری و حقوق متقابل تأکید دارند.
آنها میگویند داشتن حیوان خانگی یک انتخاب شخصی است، اما زمانی که این حیوان وارد فضای عمومی میشود، باید آرامش، امنیت و حقوق دیگران نیز در نظر گرفته شود.
شاید مطالبه بسیاری از شهروندان را بتوان در یک جمله خلاصه کرد: هرکس حق دارد حیوان خانگی داشته باشد، اما هیچکس نباید به دلیل انتخاب شخصی دیگری، احساس ترس، ناامنی یا سلب آرامش در فضای عمومی داشته باشد.